آموزش رجیستری بخش بیست و دوم

از کار انداختن راست کلیک در میز تحریر :

وارد رجیستری شوید و کلید زیر را پیدا کنید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows\Current version\Policies\Explorer
یک متغیر جدید از نوع DWORD بسازید و اسم آن را NoViewContextMenu را به آن بدهید با دادن مقدار صفر به این متغیر منوی مزبور را از کار میندازید و با دادن مقدار 1 به آن دوباره آن را به کار می اندازید . از رجیستری خارج شوید و ویندوز خود را از نو بوت کنید

آموزش رجیستری بخش هفدهم

برنامه های غیر ضروری را از کار بندازید :

نصب کردن برنامه های زیاد در کامپیوترتان میتواند رجیستری شما را با برنامه های غیر ضروری که در هنگام بالا آمدن کامپیوتر به اجرا در می آیند به هم بریزدو این باعث کندی کامپیوتر و اشفال بخشی از حافظه سیستم میشود برای از کار انداختن برنامه های غیر ضروری وارد رجیستری شوید و به سراغ این کلید بروید :
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\Current Version\Runonce
در اینجا میتوانید برنامه های غیر ضروری را حذف کنید کامپیوتر سپس کامپیوتر را از نو بوت کنید تا تغییرات را ملاحظه کنید

آموزش رجیستری بخش بیستم

از کار انداختن اجرای خودکار سی دی به طور کامل در ویندوز ایکس پی:

این کار احتیاجی به رجیستری ندارد و یک راه ساده تر وجود دارد :
شستی start را کلیک کنید و گزینه run را انتخاب کنید و فرمان gpedit.msc را وارد کنید اکنون به computer configuration رفته و administrator templates را کلیک کنید و زبانه ی system را باز کنید در اینجا میتوانید گزینه ی مربوط به turn auto off را پیدا کرده و آن را مطابق میل خود تغییر دهید

آموزش رجیستری بخش هجدهم

بوت شدن سریع ویندوز :

یک ویژگی جدید در ویندوز ایکس پی این است تمام فایلهای بوت را در کنار یکدیگر قرار میدهد و باعث یک بوت سریع تر میشود .
به صورت مادرزاد این گزینه فعال است اما در بعضی از نسخه های ویندوز این طور نیست برای به کار انداختن آن به رجیستری رفته و به کلید زیر بروید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\/Microsoft\Dfrag
متغیر BootOptimizeFunction را پیدا کرده و روی آن کلیک راست کرده و سپس از منوی آن گزینه modify را برگزینید و سپس مقدار آن را به Y تغییر دهید تا فعال شود

آموزش رجیستری بخش نوزدهم

نمایش دادن پیغام در هنگام بالا آمدن ویندوز xp :

اگر بخواهید در هنگام بوت شدن ویندوز ایکس پی یک پیغام خوش آمد گویی یا هر پیغام دیگری که لازم باشد به اطلاع کاربران برسد به نمایش در آید به این ترتیب عمل کنید :
به کلید زیر بروید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\WindowsNT\Current Version\Winlogon
کلید legalnoticecaption را با هر اسم دیکری که میخواهید روی پنجره پیغامتان باشد عوض کنید . کلید Legalnoticetext را به هر پیغامی که میخواهید دردل پنجره ی پیغام به نمایش درآید تغییر دهید کامپیوترتان را از نو بوت کنید تا تغییرات را ملاحظه نمایید

آموزش رجیستری بخش شانزدهم

پیوند Comments را از گوشه ی سمت راست نوار عنوان بردارید :

به کلید زیر بروید :
HKEY_CURRENT_USER\Control panel\Desktop
متغیر lameButtonEnabled را از سمت راست پیدا کنید و سپس روی آن راست کلیک کرده و گزینه modify را انتخاب کرده مقدار آن را به 0 تغییر دهید و سپس کامپیوتر را از نو بوت کنید

آموزش رجیستری بخش چهاردهم

تغییر دادن مهلت زمانی برنامه ها :

وقتی که برنامه ای از کار میفتد ویندوز یک مقدار زمان مشخصی به آن فرصت میدهد تا سعی کند خود را از مخمصه نجات دهد اما اگر فکر میکنید این مهلت زمانی زیاد است میتوانید آن را کم کنید برای این ممنظور به کلید زیر بروید :
HKEY_CURRENT_USER\Control panel\Desktop
سپس متغیر Hung app Timeout را پیدا کنید مقدار این متغیر 500 است مقدار را طوری کم کنید که یک مهلت عادلانه نیز به برنامه مریض الاحوال داده شده باشد

آموزش رجیستری بخش پانزدهم

تم و رنگ بندی صفحه ی خوش آمد گویی ویندوز را تغییر دهید :

به سراغ کلید زیر بروید :
HKEY_USER_DEFAULT\Software\Microsoft\Current version\Theme manager
اکنون متغیر color Name را پیدا کرده و سپس روی آن کلیک راست کرده و Modify را انتخاب کنید و مقدار حوزه ی value data را به Metallic تغییر دهید شستی ok را فشار دهید و از رجیستری خارج شوید کامپیوتر را از نو بوت کنید تا تغییرات را مشاهده نمایید

آموزش رجیستری بخش یازدهم

حذف کردن برنامه هایی که پاک نمیشوند !

به دلایلی که برای ما معلوم نیست بسیاری از برنامه ها به طور کامل پاک (uninstall ) نمیشوند در نتیجه بسیاری از کاربران سعی می کنند با حذف پوشه یا شاخه آن برنامه مقدمات پاک شدن آن را انجام دهند اما نام چنین برنامه هایی برای همیشه در فهرست
Add\Remove Program باقی خواهند ماند برای آنکه فهرست این برنامه ها را از بین ببریم باید از رجیستری استفاده کنیم :
ابتدا به کلید زیر بروید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Microsoft\Windows\Curent Version\uninstall
و سپس کلید متناظر با این کلید را باز کنید و حالا برنامه هایی را که نمی توانستید پاک کنید را از این جا حذف کنید تا برای همیشه از بین بروند

آموزش رجیستری بخش دوازدهم

نام کاربری خود را عوض کنید :

شما یک فرصت برای مشخص کردن نام خود و موسسه تان برای ویندوز ایکس پی دارید و آن هم موقعی است که در حال نصب ویندوز اکس پی هستید اما اگر لازم باشد بعد ها نام ها را عوض کنید چه باید کرد ؟ کار ساده ای ست را حل آن رفتن به کلید زیر میباشد :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\windowsNT\Current version
حالا متغیر های registered Owner و registered Organization را پیدا کرده و مقدار آنها را به نامهای مورد نظرتان تغییر دهید

آموزش رجیستری بخش سیزدهم

مخفی کردن سطل زباله :

اگر بخواهید یک میز گار تر و تمیز داشته باشید شاید بهتر باشد سطل آشغال را از آن بردارید از آن جا که این کار مستلزم پاک کردن یک کلید در رجیستری میباشد توسیه میکنم قبل از این کار یک نسخه پشتیبان از این کلید بگیرید . خوب حالا به سراغ کلید زیر بروید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Microsoft\Windows\current version\ Explorer\Desktop\Namespace
اکنون کلیدی که در قاب سمت چپ با این برچسب مشخص شده است حذف کنید :
{645ff040-5081-101b-9f08-00aa002f954e}
این کار باعث از بین رفتن کلی سلط زباله نمیشود اما جلوی دسترسی کاربران به آن را میگیرد

آموزش رجیستری بخش هشتم

ارتقای ویندوز را از کار بندازید :

اگر بخواهید کاربران را از ارتقای ویندوز منع کنید یک متغیر از نوع DWORD بسازید و نام آن را NoWindowsUpdate گذاشته و مقدار آن را 1 قرار دهید توجه داشته باشید که این کار ویندوز را به طور کامل از ارتقای خودکار محروم میسازد

آموزش رجیستری بخش نهم

از بین بردن پوشه ها :

شما میتوانید با اضافه کردن متغیر های DWORD تک تک پوشه های منوی START را پاک کنید : برای برداشتن پوشه ی MyMusic متغیری از نوع DWORD ساخته و نام آن را NoStartMenuMyMusic بگذارید و مقدار آن را 1 بدهید برای خلاص شدن از پوشه MyPictures متغیردیگری از DWORD ساخته و اسم آن را
NoSMMyPictures گذاشته و مقدار آن را 1 قرار دهید و برای حذف پوشه ی Favorites متغیر DWORD دیگری ساخته و اسم آن را NoRecentDocsMenu گذاشته و مقدار آن را 1 قرار دهید

آموزش رجیستری بخش دهم

کنترل را در دست خود بگیرید ! :

ممکن است بخواهید یک کاربر خانگی یا اداری را از دسترسی به یک سری توابع خاص در منوی start محروم کنید به عنوان مثال برای حذف کردن تابع search از منوی start متغیری از نوع DWORD بسازید و نام آن را NoFind بذارید و مقدار آن را 1 قرار دهید به این ترتیب تابع Search از منوی start محو خواهد شد
یک مورد دیگر حذف کردن تابع Run میباشد برای این کار نیز متغیر دیگری از نوع DWORD بسازید و اسم آن را NORun بگذارید و مقدار آن را 1 قرار دهید .
و بالاخره برای این که جلوی انگولک کردن نوار تکالیف را توسط کاربران بگیرید متغیر دیکری تعریف کرده و اسم آن را NoSetTaskbar بذارید و مقدار 1 به آن بدهید این کار باعث خواهد شد تا نوار تکلیف و منوی start از پانل کنترل برداشته شوند

آموزش رجیستری بخش پنجم

بادکنک ها را بترکانید :

می داینم که ویندوز اکس پی خیلی هوای کاربر خود را دارد اما آن همه بادکنک های توضیحی و تذکراتی که از نوار تکلیف بلند میشود شور کار را در آورده است ! برای این که یک سوزن در نوار تکلیف بزارید کهخ دیگر بادکنک ها بالا نیایند و بترکند به کلید زیر بروید :
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\/current Version\Explorer\Advanced
اکنون یه متغیر از نوع DWORD بسازید و نام آن را enablebaloontips بگذارید برای ترکاندن بادکنک ها مقدار آن را 0 قرار دهید

آموزش رجیستری بخش ششم

همان منوی start قدیمی :

اگر از منوی start ویندوز خوشتان نمی آید و همان منوی قدیمی را دوست دارید ابتدا
یک متغیر DWORD بسازید و اسم آن را NOSimpleStartMenu بگذارید و سپس مقدار آن را 1 قرار دهید با این کار منوی start همان شکل قدیمی خود را پیدا میکند .

آموزش رجیستری بخش هفتم

فهرست برنامه های اخیرا اجرا شده را از بین ببرید :

اگر شما نمی خواهید کسی بداند شما اخیرا از چه برنامه هایی استفاده کرده اید کل فهرستهای اخیرا اجرا شده را از منوی start قطع کنید یک متغیر از جنس DWORD بسازید و نام آن را NoStartMenuMFUprogramslist قرار دهید و مقدار آن را 0 قرار دهید با این کار فهرست تمام برنامه ها پاک خواهد شد

آموزش رجیستری بخش سوم

تغییر دادن گروه بندی نوار تکلیف (TASKBAR ) :
وقتی که برنامه ها یا اسناد متعددی را در آن واحد باز میکنید و نوار تکالیف با شکلک های متعدد شلوغ میشه خود ویندوز ایکس پی نوار تکلیف را با گروه بندی پنجره های مفتوح مشابه در یک شکلک واحو خلوت می سازد رجیستری به شما کمک میکند این ترتیب را تغییر دهید ابتدا به کلید زیر بروید :
HKEY_CURRENT_USER\SOFTWARE\MICROSOFT\CURENT VERSION\EXPLORER\ADVANCED
سپس در سمت راست روی یک جای خالی راست کلیک کرده و سپس از منوی NEW گزینه DWORD را انتخاب کنید و اسم آن را TASKBARGROUPSIZE بگذارید
اگر مقدار 1 به آن بدهید ویندوز پنجره ها را بر حسب اندازه شان گروه بندی میکند یعنی بزرگترها اول قرار میگیرند و ... اگر مقدار 2 بهش بدین هر وقت 2 تا پنجره یا یا بیشتر ار یک نوع برنامه باز شمود آنها را گروه بندی میکند و ااگر 3 بدهید هر وقت 3 تا یا بیشتر از یک برنامه باز شود آن ها را گروه بندی میکند

آموزش رجیستری بخش چهارم

برنامه ها را از منوی START بردارید :

منوی START در ویندوز اکس پی این امکان را به شما میدهد که به 4 یا 5 برنامه اخیر اجرا شده دسترسی سریع داشته باشید اما اگر بخواهید این برنامه ها منوی START را شلوغ نکنند یا شاید نخواهید کاربر بعدی بداند شما از کدام برنامه ها استفاده کردید چه باید کرد ؟
خوب این کار مشکلی نیست شما میتوانید به ویندوز بگویید بعضی برنامه ها را که شما میخواهید در منوی START نشان ندهد . ابتدا به کلید زیر بروید :
HKEY_CLASSES_ROOT\APPLICATION
اکنون یک کلید جدید بسازید و نام برنامه ای که میخواهید در منوی START ظاهر روی آن بگذارید به آن کلید یک مقدار حروفی به نام NoStartPage بدهید به این ترتیب برنامه ای که شما اسم آن را آورده اید دیگر در فهرست برنامه های اخیر اجرا شده ظاهر نخواهد گردید

آموزش رجیستری بخش دوم

از کار انداختن ارتقای MEDIA PLAYER

پخش کننده ی ویندوز اکس پی یعنی همون مدیا پلیر خودمون هر 1 ماه یه بار میخواد خودشو ارتقا بده و شما میتوانید این ارتقا خودکار را از کار بندازید خوب ابتدا کلید زیر را در رجیستری پیدا کنید :
HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\MICROSOFT\MEDIAPLAYER\UPGRADE
اکنون مقدار متغیر ENABLE AUTO UPGRADE را به NO تغییر دهید ( البته ممکن در بعضی سیستمها به طور اتوماتیک NO باشه )

آموزش رجیستری بخش اول

رجیستری چیست :

رجیستری پایگاه داده ای است با پیکر درختی که در آن اطلاعات مربوط به کامپیوتر ، کاربران ، ابزار جانبی متصل به کامپیوتر و نوع سیستم عامل آن.
برای وارد شدن به رجیستری باید ابتدا به منوی Start رفته و سپس گزینه ی Run را انتخاب کنید و در کادر مربوط به آن عبارت RegEdit را تایپ کنید و گلید enter را فشار دهید .
در رجیستری واژه هایی وجود دارد که شما باید آنها را بدانید :

1- کلید :
شاخه هایی که در سمت چپ پنجره ظاهر شده اند را کلید میگویند که یک کلید میتواند حاوی چند زیر شاخه باشد به عنوان مثال زیر کلید Software یکی از زیر کلید های کلید Hkey_Current_user میباشد .

2- داده یا متغیر :
به رشته ای از اطلاعات که در ناحیه سمت راست پنجره قرار میگیرد و محتویات کلید جاری را مشخص میکند داده یا متغیر میگویند یک داده از سه قسمت تشکیل میشوند : نام ، نوع داده یا متغیر و خود داده.

اینها چیزهایی بود که شما ها قبل از هر چیزی باید یاد می گرفتید و یک چیز مهم دیگه باقی مانده است و آن :

~~red:__قبل از ایجاد هر گونه تغییر در رجیستری ویندوز از آن یک نسخه پشتیبانی بگیرید.__~~

برای این کار بعد از ورود به ویرایش گر رجیستری شاخه اصلی ( my computer) را انتخاب و بعد از منوی file گزینه export... را انتخاب کنید و آن را در محل امنی ذخیره کنید . تا در صورت بروز مشکل در ویندوز دو بار بر روی آن کلیک کرده و یا از گزینه import رجیستری را باز یابی کنید.


منوی start را سریع تر کنید :

در منوی start زیر منوها پس از 400 میلی ثانیه ظاهر میشود که برای کاربرن حرفه ای ممکن است چند ثانیه طول بکشد شما میتوانید این زیر منوها را به سرعت برق ظاهر کنید آن هم با رفتن به سراغ کلید زیر ( البته قبلا از این کار یادم رفت بهتون بگم که باید از منوی start گزینه run را انتخاب کرده و سپس کلمه regedit را در آن وارد و ok را بزنید و حالا شما در رچیستری ویندوز هستید ) کلید زیر را در رجیستری پیدا کنید :
HKEY_CURRENT_USER\CONTROL PANEL\DESKTOP
در این جا فقره ی MENU SHOW DELAY را پیدا کنید مقدار این متغیر طول تاخیر منو را بر حسب میلی ثانیه از 0 تا 999 نشان میدهد که میتوانید با دادن مقدار 1 به آن سرعت آن را بسیار بسیار سریع کنید تا در نیم سوت زیر منوها ظاهر شوند

UPS چیست؟

امروزه با وجود مادربرد هايي كه خيلي هم گران نيستند مي توانيد از روشهاي ارزان قيمت مختلفي براي حفاظت مادربرد كامپيوتر در برابر مشكلات منبع تغذيه ( برق شهر ) استفاده كنيد. ولي هيچ روشي مانند استفاده از UPS يا يك منبع تغذيه بدون وقفه نمي تواند از مادربرد يا ساير تجهيزات گرانقيمت شما در برابر مشكلات برق حفاظت كند. زمانيكه شما يك سرور يا كامپيوتر گرانقيمت داريد اهميت وجود UPS بيشتر مي شود. UPS براي فيلتر نوسانات ناخواسته برق ورودي و كنترل ولتاژ آن داراي مدارات خاصي است. و براي حل مشكل قطع برق يا افت بيش از حد ولتاژ ( افت ولتاژ براي بسياري تجهيزات مضر است يا سبب از كار افتادن موقت آنها مي شود ) از باتري استفاده مي كند. كه كل اين مچموعه را تغذيه پشتيبان مي گويند.

اما براي انتخاب يك UPS بايد خدمتتان عرض كنم اين به خود شما بستگي دارد كه چه ميزان مي خواهيد خرج كنيد و UPS را براي چه منظوري مورد استفاده قرار مي دهيد. مصرف انرژي آنچه محافظت مي كنيد عامل ديگري است كه در خريد UPS نقش مهمي ايفا مي كند. واحدي كه بوسيله آن ظرفيت UPS يا مقدار انرژي كه به شما ميدهد بيان مي شود عبارت است از آمپر-ساعت. مثلاً يك UPS پنجاه آمپر ساعت مي تواند دستگاه شما را با جريان 2 آمپر به مدت 25 ساعت يا با جريان 5 آمپر به مدت 10 ساعت تغذيه كند. توجه داشته باشيد كه ميزان جريان را مصرف دستگاه تعيين مي كند پس زمان تغذيه براي يك UPS مشخص به ميزان مصرف دستگاه شما دارد.  بديهي است در صورتيكه زمان بحراني كه به يك منبع تغذيه احتياج داريد كوتاه باشد مي توانيد از UPS با آمپر-ساعت كمتر و در نتيجه ارزانتر استفاده كنيد. البته يك محدوديت هم در اين زمينه وجود دارد و آن اين است كه جريان نامي UPS شما بايد از كل برق دستگاههاي شما ( به آمپر ) بزرگتر باشد.

نكته ديگري كه در پايان توجه شما را به آن جلب مي كنم اين است كه هيچگاه از يك محافظ لوازم برقي ( مانند محافظ يخچال يا كامپيوتر ) در خروجي يك UPS استفاده نكنيد يا به عبارت ديگر زمانيكه از UPS استفاده مي كنيد نبايد از اين محافظ ها به طور همزمان براي يك دستگاه استفاده كنيد چون باعث صدمه ديدن دستگاه شده و حتي از نظر ايمني شما هم مي تواند خطرناك باشد.

FSB چیست؟

FSB مخفف Front side Bus است و همچنين تحت نامهای باس پرسسور و باس حافظه يا باس سيستم شناخته شده است. FSB  پروسسور را به حافظه اصلي ( رم ) و ساير اجزاء داخل كامپيوتر متصل مي كند. FSB می تواند 133و 266 و 400 MHz یا بالاتر باشد. زماني كه كامپيوتر يا مادربرد مي خريد يكي از مهمترين مشخصاتي كه بايد به آن توجه كنيد FSB است.

سرعت FSB بوسيله باياس سيستم يا جامپر ( jumper ) كه روی مادربرد قرار دارد تعيين مي شود. بيشتر مادربردها اجازه تغيير FSB را تا جاييكه كامپيوتر over clock نشود مي دهند.

قفل شدن سخت افزار كامپيوتر، از دست دادن ( خراب شدن ) اطلاعات يا ايرادات دیگر ممکن است از بكار بردن يك سخت افزار قديمي با يك مادربرد با FSB بالا باشد. بنابراين سازگاری قطعات كامپيوتر را با مادربرد و يا FSB مادربرد چک كنيد. در ضمن ببينيد كه آيا FSB کامپیوتر شما به طور مناسب تنظيم شده است over clock کردن كامپيوتر معمولآ چنين اشكالاتي بوجود می آورد.

WIFI چیست؟

wifi مخفف كلمات Wireless Fidelity مي باشد و در حقيقت يك شبكه بي سيم است كه مانند امواج راديو و تلويزيون و سيستم هاي تلفن همراه از امواج راديويي استفاده مي كند. برقراري ارتباط با شبكه بي سيم شباهت زيادي به يك ارتباط راديويي دو طرفه (مانند بي سيم پليس) دارد.

آنچه رخ مي دهد به اين شكل است:

1. يك مبدل بي سيم اطلاعات را به سيگنالهاي راديويي ترجمه ميكند و آنها را ارسال مي كند.

2. يك روتر (router) بي سيم سيگنالها را دريافت و رمز گشايي مي كند و تبديل به اطلاعات مي كند. حال اين اطلاعات با استفاده از يك اتصال سيمي اترنت به اينترنت فرستاده مي شود.

اين فرآيند در جهت معكوس هم كار مي كند (آنچه بيشتر كاربران معمولي آنرا احساس ميكنند) يعني روتر اطلاعات را از اينترنت دريافت مي كند. تبديل به سيگنال هاي راديويي كرده و براي كامپيوتر هايي كه مجهز به سيستم بي سيم هستند ارسال مي كند.

امواج راديويي كه براي شبكه هاي بي سيم استفاده مي شوند با امواج راديويي به كار رفته در تلفن هاي همراه و واكي تاكي ها و مانند آنها تفاوت هايي دارد. آنها مي توانند امواج راديويي را ارسال و دريافت كنند و 0 و 1 ها (اطلاعات ديجيتال) را به امواج راديويي و بالعكس تبديل كنند. اما امواج راديوي wifi چند تفاوت قابل توجه با اين امواج راديويي دارند:

ــ انتقال اطلاعات با استفاده از امواج فركانس بالاي 2.4 گيگاهرتز يا 5 گيگاهرتز صورت مي گيرد. كه فركانس آن از فركانس امواج راديويي واكي تاكي تلفن هاي همراه و تلويزيون به مراتب بالاتر است. البته فركانس بالاتر اجازه حمل اطلاعات بيشتري را مي دهد.

ــ آنها از استاندارد 802.11 استفاده مي كنند كه با چند چاشني مختلف عرضه مي شوند و عبارتند از:

802.11a: اطلاعات را با فركانس 5 گيگاهرتز انتقال مي دهند و مي تواند اطلاعات را حداكثر تا سرعت 54 مگابايت در ثانيه ارسال كند. و اثر اعواجاج و تداخل امواج در آن بسيار كم است.

802.11b: ارزان ترين و كندترين استاندارد است و قيمت پايين سبب عمومي شدن آن شده است. اما امروزه با كاهش قيمت استانداردهاي سرعت بالا كمتر استفاده مي شود. و از فركانس 2.4 گيگاهرتز استفاده مي كند كه مي تواند با سرعت حداكثر تا 11 مگابايت در ثانيه به انتقال اطلاعات بپردازد.

802.11g: اين استاندارد هم از فركانس 2.4 گيگاهرتز استفاده مي كند اما سرعت انتقال اطلاعات آن به مراتب از 802.11b بيشتر است و تا 54 مگابايت بر ثانيه مي رسد.

802.11b: جديدترين استاندارد است كه به طور گسترده اي در حال رشد است و از نظر تئوري تا 54 مگابايت در ثانيه مي تواند اطلاعات را انتقال دهد اما در دنياي واقعي تا سرعت 24 مگابايت در ثانيه اندازه گيري شده است اما گزارشهايي هم از سرعت هاي 140 مگابايت در ثانيه وجود داشته است.

ــ امواج راديويي wifi مي توانند در سه باند فركانسي منتقل شوند به عبارت ديگر مي توانند به سرعت بين باندهاي مختلف «پرش فركانسي» انجام دهند. پرش فركانسي سبب كاهش تداخل مي شود و به شما اجازه مي دهد به طور همزمان با چند دستگاه ارتباط بي سيم برقرار كنيد.

همه دستگاهها و كامپيوترهايي كه مجهز به آداپتور بي سيم wifi هستند مي توانند از يك روتر استفاده كنند و به اينترنت متصل شوند اين اتصال راحت و نامرئي است و نسبتاً ارتباط امني است. اگر چه در صورت خرابي روتر يا استفاده همزمان افراد زيادي از حداكثر پهناي باند ممكن است قطع ارتباط رخ دهد.

در حاشيه: استانداردهاي ديگر wifi هم وجود دارند مانند 802.15 كه براي WPAN ها (يا شبكه هاي محلي خصوصي بي سيم) استفاده مي شوند و Wimax يا 802.16  كه مزاياي سيستم هاي بي سيم و سيستم هاي ارتباطي سرعت بالا را همزمان داراست. Wimax امكان دسترسي به اينترنت سرعت بالا به صورت بي سيم در فواصل دور را مهيا مي سازد.

GPS چیست؟

مخفف كلمات Global positioning system به معناي سيستم تعيين موقعيت جهاني است و عملاً شبكه اي از ماهواره هاست كه براي نقاط مختلف كره زمين مي تواند ارتفاع طول و عرض جغرافيايي را تعيين كند. امروزه GPS بيش از گذشته كاربردي شده و در زندگي روزمره استفاده مي شود به عنوان مثال كامپيوترهاي ناوبري كه روي خودروهاي امروزي نصب شده اند بوسيله سيستم GPS كار مي كنند و مي توانند بهترين مسير را به شما با توجه به موقعيت كنوني اعلام كنند. همينطور به كاربرد آن در تلفن هاي همراه و سيستمهاي ساعت دقيق مي توان اشاره كرد. و سيستم هاي گيرنده رسيور هم به سرعت در حال فراگيري هستند.

براي اينكه GPS بتواند كار كند 24 ماهواره در مدار زمين قرار گرفته اند. هر ماهواره به گونه اي در فضا قرار گرفته كه هر گيرنده روي زمين بتواند با 4 ماهواره ارتباط برقرار كند. هر ماهواره داراي يك كامپيوتر، راديو و يك ساعت خودكار است. اين ساعت از فركانس اتم به جاي كوارتز يا چرخدنده استفاده مي كند چون اتم بسيار دقيق تر است براي محاسبه طول و عرض جغرافيايي حداقل به 3 ماهواره نياز است و اگر ماهواره چهارم در محدوده برد گيرنده باشد آنگاه مي توان ارتفاع از سطح دريا را هم اندازه گرفت. هر چه تعداد ماهواره هاي در دسترس بيشتر باشد دقت محاسبات بيشتر است. امروزه سيستم هاي گيرنده GPS در طيف وسيعي از مدل هاي قابل حمل و نقل كوچك دستي تا ايستگاههاي زمين شناسي ساخته مي شوند.

به هر حال استفاده از GPS از كاربردهاي نظامي گرفته تا وسايل بازي الكترونيكي در حال گسترش است. احتمالاً در آينده كاربردهاي بيشتري از آن كشف خواهد شد. و امروزه GPS به عنوان امكانات قابل نصب مطرح است و احتمالاً در آينده به عنوان يك تجهيز استاندارد مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

لیزر چیست؟

به معناي تقويت نور بوسيله امواج تحريك شده مي باشد. ليزر بر اساس پديده رزونانس كار مي كند. خروجي ليزر يك ميدان مغناطيسي همسان است. در يك اشعه همسان انرژي الكترومغناطيسي، همه امواج داراي يك فركانس و فاز هستند.

براي ساخت يك ليزر پايه، به يك اتاقك يا حفره نياز است اين حفره به گونه اي طراحي شده است كه امواج مادون قرمز (IR)، نور مرئي، يا امواج ماوراء بنفش را مي تاباند. به طوري كه اين امواج يكديگر را تقويت مي كنند. حفره مورد نظر مي تواند انباشته از گاز، مايع يا حتي يك ماده جامد باشد. اما انتخاب اين ماده روي طول موج خروجي تأثير مي گذارد. در هر سمت اتاقك يك آينه وجود دارد. يكي از آينه ها كل امواج را باز تابش مي كند و اجازه نمي دهد هيچ انرژي از آن عبور كند. ولي آينه ديگر كاملاً باز تابنده نيست و در حدود 5 درصد از انرژي را از خود عبور مي دهد. و اما انرژي موجود در حفره يا اتاقك از يك منبع خارجي تأمين مي شود. كه به اين عمل تپش (pumping) گويند. عمل تپش يك ميدان مغناطيسي به كمك فركانس طبيعي اتمهاي ماده داخل حفره (پديده رزونانس) مي سازد كه در نتيجه آن اتمهاي ماده داخل حفره شروع به نوسان مي كنند. امواج بين دو آينه منعكس مي شوند. طول حفره به گونه اي انتخاب مي شود كه فركانس رفت و برگشت امواج با فركانس طبيعي ماده داخل حفره هماهنگ باشد به گونه اي كه امواج يكديگر را تقويت كنند. در اين فركانس امواج الكترومغناطيس از آن سمت حفره كه آينه اش درصدي از امواج را از خود عبور مي دهد پديدار مي شوند. خروجي مي تواند يك اشعه پيوسته يا يك سري امواج ناپيوسته باشد.

ليزر قرمز يك نوع ساده و معمول از اين اشعه است و تونلي ميله اي شكل دارد كه از تركيب اكسيد آلومينيوم و كروم جامد ساخته شده است. خروجي به صورت پالس هاي (ناپيوسته) در فواصل 500 ميكروثانيه مي باشد. و عمل تپش بوسيله يك لوله حلزوني شكل كه به دور حفره پيچيده شده است انجام مي گيرد. و فركانس خروجي در محدوده نور قرمز قابل ديدن است.

ليزر هليوم ـ نئون نوع ديگري از انواع مواد معمول موجود براي ساخت ليزر است. و به خاطر قيمت مناسب آن در وسايل بازي و سرگرمي الكترونيكي استفاده مي شود. همانطور كه از نام آن پيداست حفره از گازهاي هليوم و نئون پر شده است. . خروجي آن قرمز لاكي روشن است. به جاي هليوم و نئون مي توان از گازهاي ديگر هم استفاده كرد كه اشعه هايي با طول موج متفاوت توليد مي كنند. مثلاً آرگون ليزري به رنگ آبي قابل ديدي توليد مي كند. و تركيبي از نيتروژن دي اكسيد كربن و هليوم اشعه مادون قرمز توليد مي كند.

ليزر يكي از برجسته ترين اختراعات قرن بيستم است كه موارد استفاده فراواني از آن در علوم الكترونيك، كامپيوتر، پزشكي و... كشف شده است.

آموزش یاهو مسنجر

گونه جلوي آي دي خود در مسنجر آبي تايپ کنيم

shift+1 گرفته و در آخر alt+0160 براي اين کار نوشته خود را تايپ کرده بعد .
نکته:بايد 0160 را از سمت راست کيبورد و 1 را از عدد هاي بالاي کيبورد نوشته.
مثال: zendegi+(alt+0160)+shift+1
! zendegi که ميشود


چگونه بفهميم آي دي مورد نظر تو کدوم رومه؟

هنگام PM با فرد مورد نظر منوي فايل رو باز كنيد و Go To Chat User...رو انتخاب كنيد.بعد از دادن idمورد نظر و زدن okوارد رومي ميشويد كه فرد مورد نظرتون اونجاست.ميتونيد از طريق منوي پايين رو كه كنار id خودتون از طريق يكidديگه كه طرف نميشناسه وارد بشيد كه طرف نفهمه شما وارد شديد.(درست كردن چند تا id مجازي رو هم ياد دادم)


چگونه آي دي خود را از هکر پس بگيريم

اگه يه كم حواستون جمع باشه هيچ وقت آي دي تونو از دست نميديد اونم خيلي ساده است و اگه ايديتون هك شده ميتونيد همين حالا پسوردشو پيدا كنيد كه بستگي به حواس جمعي خودتون داره همان طور كه ميدونيد در هنگام گرفتن اي دي از شما سوالاتي ميشه از جمله
zip code
secret guestion
country
و تاريخ تولد حالا اگه شما موقع ثبت نام اينارو يادتون بمونه اگه حتي كسي پسوردتونو پيدا كنه و عوض كنه شما كافيه به
mail.yahoo.com
بريد و روي
forget password
كليك كنيد كه همون سوالاتي كه در بالا به اونا اشاره شد ازتون ميپرسه جواب بديد بعد خود ياهوو پسورد ايدي شما رو عوض ميكنه و پسورد جديدي بهتون ميده

يک راه براي بدست آوردن پسورد آي دي

اگر کسي در yahoo messenger ,يک بار ID ,PASSWORD خود را درست وارد کند و بعد sing out و يا disconnect کند وبعد messenger را نبندد مي توان password او را از registry همان computer مي توان به دست آورد پس براي اين کار:

:ابتدا وارد start و بعد وارد run شويد.
:سپس در صفحه اي که باز مي شود تايپ کنيد:regedit و سپس enter را زده.

:بعد که وارد registry شديم adress هاي زير را دنبال کنيد:

HKEY_CURRENT_USER

Software

Yahoo

Pager

و بعد در پنجره سمت راست بر روي گزينه Save Password دو بار کليک کنيد

و در صفحه اي که باز ميشود 0 را به 100 تغيير دهيد در اين صورت

password و id کسي که قبلاٌ وارد شده در در messenger ميماند سپس وارد yahoo

messenger شويد و بعد واردlogin شويد و با کمال تعجب خواهيد ديد

که .....

اخر کار دو باره 100 را به0 تغيير بديد

جستجو از طريق پروفايل

ميخوام يه روش Yahoo search هم يادتون بدم که ميتونيد پروفايلها رو باش سرچ کنيد.
ميتونيد بر حسب اسم - فاميل - شهر - کشور - سن - وضعيت تاهل سرچ کنيد.
البته يکيشونو که بزنيد کافيه (مثلا فقط سن).
براي ديدن اين صفحه بريد توي سايت http://members.yahoo.com/ يا مستقيما اينجارو کليک کنيد.

هرگز بوت نشويد

نترسيد و راحتر چت کنيد ! کدهايي که شمارو بوت مي کنن فيلتر کنيد
خوب براي اين کار به شاخه
C:\Program Files\Yahoo!\Messenger\filter1.txt
برويد و فايل filter1.txt را باز کنيد و در خط کدهاي زير وارد کنيد ,url,onLoad=,که در بعضي سيستم ها بايد با يک , و يک فاصله بعد از اين کارکتر اين کار رو بکنيد ! با اين کار شما بوتر هارو غير فعال مي کنيد

ساخت آي دي مجازي

از منوهاي ياهو مسنجر loginرا زده و my profileرا باز كنيد.سپس creat/edit my profileرا بزنيد.
احتمالا از شما id و passwordخواسته خواهد شد.بعد از دادن آن وارد صفحه ساخت آي دي خواهيد شد.creat new public profileرا بزنيد.در اينجا شما ميتوانيد idمجازي خود را درست کنيد .بعد از اينكه idشما قبول شد وارد my yahooميشويد اين به معني ميده كه id شما مورد تائيد قرار گرفته.
دوباره به صفحه اول باز گرديد.اندفه خواهيد ديد كه دو idداريد.اگر اينطور نيست refreshرو بزنيد.شما مي تونيد تا 6 id به اين ترتيب بسازيد.جلوي idاصلي شما Default*نوشته شده.ميتوانيد يك id ديگر از بين idها رو به عنوان اصلي انتخاب كنيد براي اين كار Make Default را كه جلوي id است کليک کنيد .
پس از پايان كار finish editigرو بزنيد.اكنون شما ميتوانيد با تمام اين اي دي ها وارد روم ها شويد. يا در يك لحظه با چند تا از انها با فرد مورد نظرتون چت بزنيد.

چگونه بفهميم طرف online هست يا نه؟

يه کار جالب يادتون مي دم براي مطمئن شدن از اينکه طرف مورد نظر Invisible است? يا اين که اصلا Online نيست (مربوط به ياهو مسنجر) اين سوال بسياري از افراد است که نمي دونند دوستشان واقعا آنلاين است يا نه... من از اينجا از تمام کساني که هميشه به حالت مخفي (Invisible) مي آيند روي خط معذرت مي خواهم چون از اين به بعد اين کار معني ندارد و بايد همه به حالت آشکار روي مسنجر ظاهر شوند... خب حرف زدن بسه ! کار رو شروع مي کنيم :
----------شروع کار: روي دوست مورد نظر کليک راست را بزنيد تا منوي مربوط به او ظاهر شود
از منوي باز شده گزينه Invite to Conferance (املايش را مطمئن نيستم؛ يک چيزي تو همين مايه هاست! ) حال چه طرف مورد نظر باشد چه نباشد? پيغامي مبني بر اينکه آيا مايل است توي کنفرانسي که شما او را دعوت کرده ايد? شرکت کند يا خير... مسلما او يا قبول ميکند يا نه... در هر صورت به اين پيغام جواب مي دهد و به هيچ وجه نمي تواند از گير اين سوال در برود ! اين همان چيزي است که شما مي خواهيد !
حال پنجره اي که براي شما باز شده ? منتظر جواب طرف مي شود تا به شما اطلاع دهد... اگر دوست شما به سوال جواب مثبت بدهد (که بعيد مي دانم) وارد کنفرانس شما و شما او را در ليست کساني که در روم (Room) مي شوند ميبينيد و قضيه به طور مسالمت آميز تمام مي شود... اما اگر جواب رد بدهد? در پنجره باز شده براي شما عبارتي مشابه : SEPEHR_MICROSOFT2000 is denyed your conferance ! Thanks But No Thanks مي آيد... البته مشابه اين است چون من دقيقا مطمئن نيستم کاملا همين عبارت ظاهر شود... در اينجا ID من را شما ملاحظه مي کنيد... اما وقتي شما آزمايش کنيد ID دوست شما در آنجا ظاهر مي شود... خب حالا از اين پيام متوجه مي شويد که طرف آنلاينه اما دعوت شما را نپذيرفته.... اما حالا بگم که ممکنه طرف آنلاين نباشه؛ در اين حالت پيام زير ظاهر مي شود :
sepehr_microsoft2000 is not available

آيا طرف مقابل شما در هنگام چت در ياهو شما رو Add کرده يا نه؟

اگه خواستين بفهمين کسي که باهاش چت مي کنين شما رو تو ليستش داره يا نه، به بالاي صفحه چتتون نيگاه کنين! اگر بين ID ايش و کلمه ي Instant Message دو تا دونه خط بودش يعني يه چيزي مثله:

mo_toori -- Instant Message
يعني طرف شما رو تو ليستش داره،‌ و اگر يدونه خط بود يعني نداره:
mo_toori - Instant Message
بايد آنلاين باشه طرف ها!!!

عوض کردن پسورد در ياهو

براي عوض کردن رمز عبورمراحل زير را انجام مي دهيم:
1-رفتن به سايت اصلي ياهو http://www.yahoo.com/
2-به سايت ياهو وارد مي شويم در سمت چپ اين سايت لينکهايي به رنگ آبي وجود دارد روي کلمه My yahoo کليک مي کنيم.
3-بعد از اينکه وارد اين صفحه شديم در قسمت چپ صفحه ID و Password فعلي را وارد ميکنيم و بر روي sing in کليک مي کنيم
4- در بالاي صفحه اي که مي آيد روي گزينه Account Info کليک مي کني

مجموعه شکلک های زیبا سازی وبلاگ

کپی فقط با ذکر منبع مجاز می باشد

---

---

---

---

---

آموزش شبکه بخش پنجم

قالب بسته IP : قالب بسته IP به شكل زير مي باشد : 1- 4 Bit VERSION 2- 4 Bit IHL 3- 8 Bit TYPE OF SERVICE 4- 16 Bit TOTAL LENGTH 5-8 Bit IDENTIFICATION 6- 1 Bit UNUSED! 7- 1 Bit DF 8- 1 Bit MF 9- 13 Bit FRAGMENT OFFSET 10- 8 Bit TIME TO LIVE 11- 8 Bit PROTOCOL 12- 16 Bit HEADER CHECK SUM 13- 32 Bit SOURCE ADDRESS 14- 32 Bit DESTINATION ADDRESS 15- 0 OR More ( 32 Bit ) OPTION 16- 32 Bit PAY LOAD Version : اين فيلد چهار بيت است و نسخه پروتكل IP را مشخص مي كند . پروتكلي كه هم اكنون در اينترنت از آن استفاده مي شود پروتكل نسخه چهار مي باشد . IHL ( IP Header Length ) : اين فيلد نيز 4 بيتي است و طول Header بسته را مشخص مي كند ، اگر عدد موجود در اين فيلد در 4 ضرب شود طول Header به بايت بدست مي آيد . به عنوان مثال اگر در اين فيلد عدد 10 قرار گرفته باشد بدين معني است كه طول Header ، 40 بايت خواهد بود . حداقل طول Header ( در هنگامي كه Option برابر صفر باشد ) برابر 20 بايت و بنابراين حداقل IHL عدد 5 مي باشد . اگر در بسته اي IHL كمتر از 5 باشد از اين بسته صرفنظر مي شود . حداكثر اين مقدار نيز برابر عدد 15 است . بنابراين حداكثر طول Header مي تواند 60 بايت باشد و درنتيجه قسمت Option مي تواند بين صفر تا 40 بايت تغيير كند . Type of service : در اين قسمت اطلاعات مربوط به اولويت بندي و كيفيت سرويس ذخيره مي شود . Total length : طول يك بسته شامل قسمت Header و Data را مشخص مي كند . باتوجه به تعداد بيتهاي Total length مي توان گفت كه ماكزيمم طول بسته IP ، 64 كيلو بايت باشد . Identification : در اين قسمت مشخص مي شود كه اطلاعات موجود دراين قسمت داده در اين بسته IP مربوط به چه ديتاگرامي از لايه بالاتر مي باشد . Fragment offset : اين فيلد در سه بخش سازماندهي شده است : الف ) DF ( Don't Fragment ) : با يك شدن اين بيت در يك بسته IP هيچ مسيريابي حق ندارد در بين راه اين بسته را به بسته هاي كوچكتر تقسيم نمايد . ب ) MF ( More Fragment ) : اين بيت مشخص مي كند كه آيا بسته IP آخرين قسمت مربوط به يك ديتاگرام مي باشد و يا هنوز هم بسته هاي ديگري وجود دارد . ج ) Fragment offset : اين قسمت 13 بيتي است و در حقيقت شماره ترتيب داده هاي هر بسته در ديتاگرام شكسته شده مي باشد . بنابراين يك ديتاگرام مي تواند به حدود 8000 بسته تقسيم شود . TTL ( Time To Live ) : TTL در نقش يك شمارنده طول عمر بسته را تعيين مي نمايد . طول عمر بسته به زماني اشاره مي كند كه يك بسته IP مي تواند در شبكه سرگردان باشد . بيشترين عددي كه مي توان در اين قسمت قرارداد عدد 255 ( يك بايت ) است . اين عدد توسط فرستنده بسته تنظيم شده و با عبور از هر مسيرياب – هر مرحله عبور از مسيرياب را يك hop يا پرش مي نامند - يك واحد از آن كم مي شود . به ازاي هر ثانيه انتظار در صف نيز يك واحد از آن كم مي شود . وقتي اين عدد به صفر برسد بسته IP از مسير حذف شده و از رسيدن آن به مقصد جلوگيري مي شود . عددي كه به طور معمول توسط سيستم عامل در اين قسمت قرار مي گيرد عدد 30 است و عددي كه معمولا بوسيله آن مي توان از نقطه اي به نقطه ديگر حركت كرد عدد 15 است . Protocol : اين فيلد مشخص مي كند كه پروتكل تحويلي از لايه بالاتر TCP يا UDP مي باشد ؛ هر پروتكل داراي يك شماره خاص است . Header check sum : براي كشف خطا بكار مي رود . اين فيلد به دليل اينكه برخي از اطلاعات بسته در عبور از هر مسيرياب تغيير مي نمايد بايد دوباره مقداردهي شود . همچنين خطاهاي بوجود آمده مربوط به بسته IP در اين لايه بررسي نمي شود . Source و Destination : آدرسهاي 4 بايتي منحصر بفرد برروي اينترنت مي باشند كه مبدا و مقصد را مشخص مي كنند . Option : اين قسمت اختياري است و معمولا اطلاعاتي در خصوص مسيريابي و مسيرهاي بهينه در آن قرار مي گيرد كه مورد استفاده مسيريابها است . Pay load : در اين قسمت داده ها و يا در واقع قطعه اي از ديتاگرام لايه بالاتر قرار مي گيرد . آدرسها در اينترنت : در اينترنت هر ميزبان داراي يك آدرس يكتا و منحصر بفرد 32 بيتي مي باشد براي سادگي نمايش اين آدرس ، آدرس به 4 قسمت 8 بيتي بقسيم مي شود هر قسمت با نقطه از قسمت ديگر جدا شده و در مبناي 10 نمايش داده مي شود . براي مثال عدد 00100010,00010101,11100001,00000001 به صورت 34.21.225.1 نمايش داده مي شود . نحوه پيدا كردن آدرسها بر روي اينترنت مانند پيدا كردن آدرسها براي يك آدرس پستي و يا مسيريابي تلفن براساس شماره تلفن ها مي باشد . تفاوتي كه بين تقسيم بندي IPها و آدرسهاي پستي و شماره تلفن ها وجود دارد اين است كه تقسيم بنديهاي پستي براساس مرزبنديهاي جغرافيايي و موقعيت سياسي – جغرافيايي مي باشد اما در تقسيم بندي IPها اين دسته بندي براساس شركتهاي مختلف و تامين كنندگان سرويس انجام شده است و محدوديتي از لحاظ جغرافيايي ندارد . آدرسهاي IP برروي اينترنت حدود 4 بيليارد مي باشند كه در 5 كلاس A ، B ، C ، D و E تقسيم بندي شده اند : • آدرسهاي كلاس A : آدرسهاي اين كلاس با عددي بين 0 تا 127 (0.xxx.xxx.xxx تا 127.xxx.xxx.xxx ) شروع مي شوند . • آدرسهاي كلاس B : آدرسهاي اين كلاس با عددي بين 128 تا 191 شروع مي شوند . • آدرسهاي كلاس C : آدرسهاي اين كلاس با عددي بين 192 تا 223 شروع مي شوند . • آدرسهاي كلاس D : دراين كلاس 4 بيت مشخصه كلاس مي باشد ( 1110 ) و 28 بيت باقي مانده آدرسهاي Multi cast هستند ، بدين معني كه با تنظيم كردن قسمت باقي مانده مي توان اطلاعاتي را براي گروهي از كامپيوترها كه داراي مشخصه مشترك هستند ( آدرس Multi cast) ارسال نمود . • آدرسهاي كلاس E : آدرسهاي اين كلاس با عددي بزرگتر از 224 شروع مي شوند . اين آدرسها رزرو شده اند و برروي اينترنت استفاده نمي شوند . آدرسهاي خاص : در بين تمامي كلاسهاي آدرس ( 5 گروه ) گروهي از آدرسها وجود دارند كه داراي معني ويژه اي هستند و نمي توان با آنها شبكه يا ميزبان خاصي را برروي اينترنت آدرس دهي نمود ؛ رنج IPهاي آزادي كه مي توان برروي اينتزنت از آن استفاده كرد از 192.168.0.0 تا 255.255.0.0 مي باشد . اين آدرسهاي خاص عبارتند از : 1- 0.0.0.0 : هر ماشيني كه آدرس آن مشخص نيست ( آدرس خودش را نمي داند ) از اين آدرس در قسمت Source پاكت IP استفاده مي كند . مشخص است كه گيرنده Packet نمي تواند هيچ جوابي براي فرستنده ارسال نمايد . 2- 0.xxx.xxx.xxx : هر ماشيني كه مشخصه شبكه اي را كه متعلق به آن است ندارد از اين ساختار آدرس استفاده مي كند . 3- 255.255.255.255 : براي ارسال Broad cast در شبكه اي كه ماشين ارسال كننده بسته برروي آن شبكه قرار دارد بكارمي رود . 4- xxx.xxx.xxx.255 : براي ارسال Broad cast براي كليه ماشينها در يك شبكه خاص بكارمي رود . 5- 127.xxx.xxx.xxx : اين آدرس ، آدرس بازگشت ( Loop back ) مي باشد . از اين آدرس براي اشكال زدايي نرم افزارها و تست برنامه ها استفاده مي شود ؛ به عنوان مثال آدرس 127.0.0.1 فرستنده بسته را مشخص مي نمايد يعني هر Packet ارسالي به ارسال كننده Packet بازمي گردد . DNS ( Domain Name Server ) : تنها هويت معتبر يك ميزبان برروي اينترنت آدرس IP ميزبان مي باشد اما به دليل اينكه به خاطر سپردن IPها تقريبا غيرممكن است از آدرسهاي نمادين استفاده مي شود كه بايد به آدرسهاي IP تبديل شوند . DNS يا سيستم نامگذاري دامنه روشي سلسله مراتبي است كه بانك اطلاعاتي مربوط به نامها و معادل IP آنها را روي شبكه اينترنت توزيع كرده است و هر ايستگاهي مي تواند در يك روال منظم و سلسله مراتبي آدرس IP معادل با نام مورد نظرش را پيدا نمايد . روش كار به اين صورت است كه قبل از اينكه يك برنامه كاربردي بخواهد برروي اينترنت ارتباطي را برقرار كند نام ميزباني را كه مي خواهد به آن متصل شود با استفاده از پروتكل UDP براي سرويس دهندههاي DNS كه در تنظيمات آن به صورت دستي معرفي شده اند ارسال مي نمايد و پس از دريافت آدرس IP اطلاعات را براي مقصد مورد نظر ارسال مي نمايد .

آموزش شبکه بخش چهارم

تجهيزات شبكه ( Network structure ) : • سرويس دهنده ها ( Servers ) : 1- حافظه هاي جانبي HDD 2- حافظه اصلي RAM 3- كارت شبكه 4- پردازنده • تجهيزات خاص شبكه : 1- تجهيزات خاص شبكه محلي : MAU ، Hub ، Switch 2- تجهيزات شبكه راه دور : Gateway ، Bridge ، Router سرويس دهنده ها : يك سرويس دهنده ، يك كامپيوتر پر قدرت در شبكه مي باشد كه يك سري از منابع خود را بر روي شبكه به اشتراك گذاشته و يا سرويسي بر روي آن نصب شده و در حال اجرا مي باشد . آنچه براي يك سرويس دهنده در شبكه حائز اهميت مي باشد ؛ قابليت اطمينان ، صحت و پيوستگي سرويسها است ، همچنين كارآيي يك سرويس دهنده از اهميت ويژه اي برخوردار است . سرويس دهنده ها داراي پردازنده قوي و ميزان RAM آنها دو تا چهار برابر حافظه هاي اصلي بر روي PCها است و همچنين داراي حافظه جانبي با سرعت و حجم بالا مي باشند . تجهيزات شبكه هاي محلي ( LAN ) : در شبكه ها با گذرگاه مشترك اطلاعات بر روي كارت شبكه كليه كامپيوترها قرار مي گيرد و هر كامپيوتري كه اطلاعات مربوط به آن باشد آنرا از روي شبكه بر مي دارد . در اين شبكه ها كليه كامپيوترها به يك كانال مشترك وصل هستند . معمولا در اين شبكه ها از كابل كواكسيال استفاده مي شود و در هر لحظه فقط يك كامپيوتر مي تواند اطلاعات ارسال نمايد . به دليل آسيب پذير بودن اين نوع توپولوژي ( 10Base-2 حالت استاندارد Ethernet ) ساختارهاي شبكه جديدي بوجود آمد كه با توپولوژي Star عمل مشابهي را انجام مي داد . در اين شبكه ها ( 10Base-T ) از دستگاهي به نام Hub استفاده مي شود كه گذرگاه شبكه را شبيه سازي و قدري از مشكلات روش قبل را حل كرده است . Hub : سخت افزاري است كه اطلاعات را از روي يك پورت خود دريافت نموده و بر روي كليه پورتهايش در روي شبكه Broad cast يا ارسال مي كند . از Hub در شبكه هايي استفاده مي شود كه داراي توپولوژي شبكه Star باشند ؛ در اين شبكه ها امكان برخورد اطلاعات وجود دارد . Switch : اين ابزار در شبكه هايي با توپولوژي Star نصب مي شوند و ساختار شبكه اي مشابه با ساختار قبل بوجود مي آورند . تفاوتي كه Switchها يا در واقع متمركز كننده هاي مجهز به سيستم Switching با Hubها دارند اين است كه در اين ابزارها بسته ها را در شبكه Broad cast نمي كنند بلكه كامپيوترهاي متصل به هر پورت خود را تشخيص داده و يك بسته دريافتي را از مبدا مستقيما به سوي مقصد هدايت مي نمايند . بنابراين در اين شبكه ها امكان برخورد اطلاعات تقريبا به صفر رسيده و همچنين مي توان شبكه هاي كوچكتر را به يكديگر متصل نمود . MAU ( Multi Access Unit ) : سخت افزاري است كه در شبكه هاي Ring استفاده مي شود و يك شبكه حلقه را تبديل به شبكه اي با توپولوژي Star - مانند آنچه Hub براي شبكه Bus انجام مي داد - مي نمايد . تجهيزات شبكه WAN : Bridge : سخت افزاري است كه پل ارتباطي دو LAN مختلف مي باشد . تفاوت بين يك پل يا Bridge در تكنيك برقراري ارتباط بين دو LAN و Router در اين است كه Router در هر شبكه اي عمل مسيريابي را انجام مي دهد و بر اساس IP مبدا و مقصد اطلاعات را در شبكه انتقال مي دهد اما يك Bridge كه معمولا در شبكه هاي مخابراتي و بي سيم بكار مي رود ، سخت افزار يا نرم افزاري است كه اطلاعات از جنس لايه دوم يك شبكه ( Frame ) را در شبكه ديگر كپي مي كند ؛ به عنوان مثال دو LAN مي توانند به وسيله خط تلفن به يك ديگر متصل شوند . استفاده از Bridge كارايي شبكه را تا حد زيادي كاهش مي دهد و باعث كندي شبكه مي شود . پلها اصولا در شبكه هايي استفاده مي شوند كه از پروتكل هاي غير قابل مسيردهي استفاده كنند يعني آدرس مبدا و مقصد ندارند . اين پروتكل ها به راحتي از Bridge عبور مي كنند . نمونه اي از اين پروتكل ها NetBios ، NetBeui مي باشند . Gateway يا مترجم پروتكل : وسيله اي است كه معمولا مانند يك دروازه ورودي/خروجي در شبكه عمل مي كند . لفظ Gateway براي هر سخت افزاري بكارمي رود كه معمولا دو شبكه غير همجنس را به هم متصل كند . يك Gateway مي تواند يك كامپيوتر ، يك مسيرياب ، يك Firewall ، يك Proxy Server و يا هر چيز ديگري باشد . اما تجهيزاتي كه خاص Gateway هستند معمولا در شبكه هايي بكار مي روند كه براساس پروتكل TCP/IP كار نمي كنند . اين تجهيزات وظيفه ترجمه پروتكل بين دو شبكه غير همجنس را انجام مي دهند . به عنوان مثال در شبكه هايي TCP/IP Base نيستند با استفاده از يك Gateway مي توان پروتكل شبكه را به پروتكل TCP/IP و برعكس تبديل نمود . Router يا مسيرياب : وسيله اي است كه بسته ها را در طول شبكه گسترده هدايت مي كند و در واقع ساختار شبكه اينترنت ( Back Bone ) در لايه IP از مسيريابها و اتصالات بين آنها تشكيل شده است . مسيريابها در لايه سه كار مي كنند ؛ يعني هر مسيرياب بسته را شناخته و مي تواند از روي Header بسته ها مبدا و مقصد را تشخيشص دهد . وقتي كامپيوتري در يك شبكه بسته اي را ارسال مي كند كه مقصد آن در شبكه محلي متصل به آن كامپيوتر موجود نيست آن بسته را تحويل Gateway مي دهد تا از شبكه خارج شود . Gatewayها در شبكه معمولا تجهيزاتي هستند كه عمل مسيريابي را نيز انجام مي دهند . پس Router شبكه يا همان Gateway آدرس مقصد بسته ها را با مسيرهاي خود مقايسه مي كند تا كوتاهترين و بهترين مسير را بين مبدا و مقصد انتخاب كنند و در صورت وجود مسير بسته به خروجي مورد نظر ارسال مي شود و در صورت عدم وجود مسير يا براي مسيريابي Router با مسيريابهاي مجاور مشورت مي نمايد و يا بسته را تحويل مسيرياب بعدي كه در واقع Gateway مربوط به اين مسيرياب مي باشد هدايت مي كند . هر Router داراي يك Routing table مي باشد كه اين جدول به صورت پويا نسبت به مسيريابهاي همسايه به روز رسانده مي شود ( پروتكلهايي مانند RIP و OSPF ) به عبارت بهتر مسيريابها هميشه در مورد مسيرهاي موجود برروي اينترنت با يكديگر تبادل نظر مي نمايند . مسيريابها همواره به دنبال بهترين مسير با كمترين هزينه برروي اينترنت مي گردند .RP ، RIP و غيره وجود دارد كه پروتكل IP را در عملكرد بهتر ، مسيريابي صحيح ، مديريت خطاهاي احتمالي و مواردي از اين قبيل كمك مي كند